คิ๊ถึ งเมิ งนะ

ลืมกรูแร้วหรอ

เยนแร้วหารัยหม่ำๆๆดั่วนะ

DD:))

เมิง


คิดถึงเมิงมากเลย



สลามัตฮารีรายอด้วย



มาอับด้วยนะ




เพิ่ลราก



เปงงัยบ้างเมิงบายดีป่าว

สลามัตฮารีรายอนะเพิ่นรัก

มีฟามสุขมากๆๆๆๆๆๆๆๆนะ

ฮือๆๆๆๆๆๆๆ
นัยที่สุดกูก้อด้ายมาคุยกะเมิงอีก
เมิงรู้มั้ยกูคิดเถิงเมิงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มากกว่าที่เมิงคิดเถิงกูอีก
กูเม้นหาเมิงหลายครั้งแล้วแต่ส่งม่ายด้าย
เมิงก้อม่ายโทหากูเรยนะ
โทสับกูหายอีกล่ะ
แต่แจ้งซิมใหม่เบอเดิมน่ะ
กูจะกับบ้านวันศุกร์หน้า
กูต้องเจอเมิงห้ายด้าย
เมิงต้องว่างห้ายเวลากูสักวันนะ
กูรู้แล้วว่าเมิงเลิกกะอ้ายดีแล้ว
ตอนเมิงเลิกด้าย2อาทิตย์กูเจออ้ายดีน่ะ
มานบอกกูว่าเมิงมีคนใหม่
มันยังรักเมิงอยู่
กูเลยขอเบอเมิงเพื่อจาถามเมิง
กูจำด้ายว่าเมิงม่ายรับสาย
แล้วกูก้อเปี่ยนโทสับกะพี่กู พี่กูลบเบอหมด
กูถามอ้ายดะ มานบอกว่าม่ายมีเบอเมิง
แหม เมิงก้อมีแฟนหม่ายแล้วหรอ
แนะนำม่างดิ
แฟนเพื่อนก้อเหมินแฟนเราม่ายช่ายหรอ อิอิอิ
กูซื้อของฝากห้ายเมิงด้วย ม่ายรู้ว่าเมิงจะชอบม้าย
กูก้อเลิกกะชารีฟแล้วเหมินกาน
มานมีแฟนหมั่ยนะ
เม่อวานอ้าเมาะบอกว่ามันกินข้าว นั่งชิดๆกานกับเมียใหม่มาน
ชั่วชิบๆๆๆๆ
มานโกหกกูหลายเรื่อง
ต่อหน้ากูมานทำดี
ลับหลังกูแม่ง
เหี้ยชิบ
กายเปงว่ากูอกหัก
แต่กูก้อมีกิ๊กนะเมิง
เด็กกรุงเทบ
ปี4 ม.ราชภัฎสวนดุสิต
ปายเจอ เที่ยวด้วยกานแล้ว
เด่วก้อปายอีก
คุยกานทั้งวันทั้งคืน
แต่กูเริ่มเบื่อแล้วว่ะ
กูขออยู่คนเดียวดีกว่า
คิดเถิงเมิงมากมาย
เด่วเจอกานนะ
ฝานดีนะโว้ย
กูร้ากเมิงว่ะ

ไม่กลับนะ

เรียนเยอะอ่า

ค่อยกลับปีใหม่อ่า

เปงงายบ้าง

ไม่ได้ติดต่อกันซะนาน

ก้อมาอัฟเช่นกัน

ขอบคุนะที่ยังไม่ลืม

มีรัยจะบออกเเระ!!

เป็น เรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงใน

จ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนัก

เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็น

วันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะ

สอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น

นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดิน

เข้าไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่อง

ใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าใน

นั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป

หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้ง

และเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขา

อยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตก

กลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เตะ

เล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมี

กระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ใน

กระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เรา

ชื่อ"เปลวเทียน"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง

เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมก

อยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี

แม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เรา

พยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีใคร

มา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมา

อยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่

อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกับ

เรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้

เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่อ

อะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่

ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะ

ไปตามเทอมาอยู่เป็นเพื่อน * หลังจาก

ที่นิ้งได้อ่านนั้น เทอก้อไม่เชื่อ และคิดว่า

มีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ

และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง

และเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ

**** เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้

หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็ก

เหล่านั้นตายได้เช่นไร _ ตอนนี้พวกเท

อได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบ

เหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง

copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy

แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ

เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก

7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคน

คง เข้า จาย นะ ว่าอารัย ต้องทำตามนะจ๊ะไม่เชื่ออย่าลบลู่

อย่าโกรธนะ ส่งต่อด้วย ... ห้ามส่งกลับที่เดิมด้วย

เปงงั้ย

เพื่อนรัก

บายดีนะ

คิดถึงอะ

ดูแลตัวเองด้วย

มีรัยปรึกษากันได้นะ

เพื่อนรัก

เปนงัยบ้าง
สบายดีป่ะ
คิดถุงเมิงนะ
ฝ.หวานนะ
*-*

เปงงัยบ้าง
เพื่อนรัก
บายดีนะ
ดุแลตัวเองด้วย
รักเมิ่งนะโว๊ยยย
บาย
บาย

คุนน้อง

คิถุงๆ

คิสๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเถิง

เม้นๆๆๆๆๆๆๆๆ
คิดเถิงว่ะ
....

ทักทายจร้า

สัมบายดีอ่ะป่าว

เม้น ๆ โน๊ะ

ปิดเทอม - Hi5 กราฟฟิคสำหรับคอมเมนต์

10%


█▒▒▒▒▒▒▒▒▒

20%
██▒▒▒▒▒▒▒▒

30%
███▒▒▒▒▒▒▒

40%
████▒▒▒▒▒▒

50%
█████▒▒▒▒▒

60%
██████▒▒▒▒

70%
███████▒▒▒

80%
████████▒▒

90%
█████████▒

100%
██████████

ก า ร โ ห ล ด ค ว า ม คิ ด ถึ ง เ ส ร็ จ แ ล้ ว จ้ า

ก รุ ณ า เ ม้ น ก ลั บ เ พื่ อ ยื น ยั น ว่ า คุ ณ
ไ ด้ รั บ ค ว า ม คิ ด ถึ ง แ ล้ ว...

เปงงัยบ้าง

เพื่อนรัก

ใกล้รายอแร้ว

อารัยๆ

ที่ผ่านมา

ก้อขอมาอัฟด้วยเน้อ


คิดถึงเสมอนร้า


คิดถึงกานบ้างนะ

เปงงัยบ้างย่ะ.............

ม่ายคิดจาโทหาเพิ่ลมันบ้างเยย

มันรักกานแย้ว

ช่ายป่ะ

*-*